ديروز در گشت وگذاري اينترنتي، در يكي از وبلاگهاي همسايه ام چشمم به يك بازي وبلاگي خورد . سرآغاز اين داستان برمي گشت به نوشته زيبايي از وبلاگ يكي از عزيزان وبلاگنويس يعني آقاي درويش (+).

ماجراي ايشان ماجراي يك اسكناس دويست تومني است كه رهيافت تازه اي به ذهن نويسنده اش گشوده است .يك سيرو سلوك ساده ، بي پيرايه و بي ادعا . درويش با نقل اين تجربه اش ما رابه توجه به سويه ديگر وقايع مي خواند كه در آن مي شود جا پاي " او " را در تمام لحظاتش يافت .از نگاهش خوشم آمد و احساس نزديكي كردم با او و چون خودم به آنچه حضور در لحظات كوچك ولي ناب زندگيست باور جدي دارم ، اين شد كه تصميم گرفتم هرچند به اين بازي دعوت نشده ام اما به آن بپيوندم هرچند نا خوانده ولي انگار خوانده شده . با اينكه اين گفتار براي من يك بازي وبلاگي نيست ولي خود از جهاتي بازي ست يعني اگر نكو بنگري و از منظري ديگر اتفاقن يك بازيست كه اينبار مخاطبش نه ما كه كودك بي آلايش درون ماست .

نام بازي هست " او در اين نزديكي است "

شرايط اين بازي آسان گرفتن بازي ست . و لوازمش رها ساختن خود به درون امواج بيكران هستي وپاسخهاي مناسب به آن است . حاصل و نتيجه بازي هم يكي شدن با اوست و تجربه زندگي ناب . زندگي اي برتر از عقل محال انديش و محاسبه گر.....

مهر سال گذشته بود كه اولين پست وبلاگ "بگو ، بگم" را ارسال كردم . از ابتدا قرار نداشتم با خودم كه اين وبلاگ نوشته هاي جدي من را در خودش داشته باشد بلكه بيشتر يك دفترچه يادداشتي باشد از روزمره گيها و دلمشغوليهاي هرروزه . سبك و سياق اول كار هم بر همين منوال شكل گرفت ولي به مرور كمي حال و هواي نوشته هاي جدي من هم واردش شد بخصوص كه نوشته هاي سياسي هم بيشتر شد بر خلاف اول كار كه مي خواستم لااقل اينجا هم كه شده انديشيدن به سياست روز ، دست از سرم بر دارد ولي انگار نشد . بخشي از اين نشدن هم بخاطر علاقه مندي مخاطبين و دوستاني بود كه مرور به مخاطبين وبلاگ اضافه شدند .

از يك ماه گذشته قصد كرده بودم براي اين يكماهه چيزي ننويسم و ننوشتم . در اين مدت ازطرف دوستان چه به طريق ميل يا كامنتها مورد لطف واقع شدم و بعضي دوستان هم نگران غيبت ما هم شدند كه نكند اتفاقي افتاده يا مرده باشم ( زبانم لال ) يا برايم دردسري بوجود آمده باشد وگوشه زندان اوين باشم . از همه اين دوستان ممنونم كه ياد ما بودند . ولي نياز بود كه يكماهي با خودم بيشتر خلوت كنم و بر روي بعضي نوشته ها و كارهاي ديگرم تمركز كنم .

در اين مدت اتفاقات ريز و درشت زيادي از سر كشورمان گذشت كه در مورد بعضي هم مطالبي دراينجا و آنجا نوشتم . حالا هم فرصت مرور گذشته نيست واگر خدا خواست از همين وقايع فعلي جلو خواهم رفت . يك چيزهم تا يادم هست خدمت دوستاني كه خواننده وبلاگ هستند عرض كنم كه بهترين لطف شما به من نقد وبلاگ است . در پيغامهايي هم كه در اين مدت يكماهه كه نبودم به دستم رسيد هرچند بيشتر احوالپرسي و" كجا هستي؟" بيشتر در آن بود ولي تعدادي هم چون يك سالگي ما يادشان بود ضمن محبت و تبريك چندكلامي هم نقد كردند ولي اين خيلي كم بود . ..

امروز حال خوشي نداشتم ، از همان ابتداي روز نوعي غم مبهم در دلم بود براي همين هم از ابتداي روز يك دوره موسيقي غمناك از جنس سنتي و پاپ را دوره كرده ام ! آدميزاد است ديگر . گاهي شاد و گاهي غمگين واين ميتواند هيچ دليل خاصي نداشته باشد .اما مسئله مهم كه در تضاد با اين حال ما قرارداشت اين بود كه امروز روز عيد مبعث پيامبر بود و لاجرم مي بايست شاد بود و شادماني كرد . تلويزيون و راديو هم در اين ايام برنامه هاي سنتي و مناسبتي خودشان را دارند كه البته همه به نوعي شادي را القاء مي كرد . خوب اين كه خيلي خوب است و خدا كند تا باشد شادي و خوشي باشد . تا اينجاي قضيه مشكلي نيست، چون آدمي با حال من مي تواند سردر لاك خودش كند و به گوشه اي بخزد و در حال خودش باشد و به سبك خود چيزي بخواند يا چيزي بنويسد يا كار ديگر كند ، اما مشكل وقتي است كه مثلا يك روز عزاداري يا سوگواري باشد و تو آنروز خيلي هم حال خوشي داشته باشي ! مي فهميد كه ؟ در چنان حالي سراغ تلويزون و راديو كه نمي تواني بروي ، چون همه چيز مي خواهند به تو بفهمانند كه پدر جان امروز روز عزاي فلان امام است و تو اگر هم غمگين نيستي بايد سعي نكني فضاي خانه يا اداره يا هر جاي ديگر را كه هستي ، شاد ببيني و شاد ماني كني . .....

شيريني پيروزي بسكتباليستهاي شايسته ايران ، آنقدر حلاوت داشت كه ناكاميهاي اين چند ساله فوتبال عزيز كرده و پر مدعاي ملي را بتوان با شيريني اش به فراموشي سپرد . از ديدن فينال بسكتبال جام ملتها انقدرهيجان پيدا كردم كه انگار بازي فينال فوتبال را دنبال مي كنم . ولي فرق بزرگش اينبار اين بود كه ديگر مثل ديدن بازيهاي فوتبال ملي ، حرص نمي خورديم و اگر هيجاني بود به خاطر بازي برتر تيم ايران بود .

امروز ورزش ايران نتيجه سالها برنامه ريزي ، استعداد يابي ، بدون حاشيه زحمت كشيدن و مربيان خوب خارجي و علم روز را به چشم خود ديد . حاصل ثبات مديريت يعني همين . موفقيت واليبال و اينك بسكتبال ملي نكته اي است كه بايد از آن درس گرفت و راهكار براي ديگر ورزشهاي ناكام پيدا كرد. اگر بسكتبال ايران امروز موفقيتي اينچنين شيرين كسب كرد و قهرمان آسيا شد و براي اولين بار از راه بازيهاي انتخابي ، جواز المپيك را گرفت جز با مديريت خوب ريس فدراسيون يعني آقاي مشحون ميسر نيود . و او هم اين نتيجه را يكروزه كسب نكرد و اگر مديريت بسكتبال نيز مانند فوتبال و كشتي هر سال رنگ عوض مي كرد و دست به دست مي شد ، امروز ما خوشحال نبوديم .

ديشب شبكه سوم سيما در برنامه اي با حضور سر مربي تيم ملي و دو كارشناس فوتبال به ارزيابي نتايج و دلايل شكست تيم ملي پرداخت . اين برنامه براي اين اهميت دارد كه براي اولين باراست كه بعد از ناكامي فوتبال ايران در يك تورنمت مهم بين المللي مثل جام ملتها ، سرمربي تيم در برابر ديده گان مردم ، به انتقادات در حضور كارشناساني مجرب و موجه در نزد مردم ، پاسخ مي دهد . پس اصل اين كار بسيار كار خوبي بود و بدون در نظر گرفتن نتيجه اين بحث بايد از خود قلعه نوعي بخاطر حضورش و پاسخگويي تقدير كرد . حضور عادل فدوسي پور بعنوان مجري هم مثل هميشه جذاب بود بخصوص كه باسوالات غافلگير كننده و بعضا گيرهاي سه پيچش به قلعه نوعي بحث را جالب تركرده بود .

انتخاب دكتر دوالفقار نسب و امير حاج رضايي نيز بعنوان كارشناس ، هوشمندانه بود چرا كه هم به لحاظ كسوت و سواد فني ، و هم وجهه و شخصيت فردي بگونه اي هستند كه قلعه نوعي نمي توانست غير از برخورد مودبانه و پاسخگويي رفتار ديگري از خودش نشان دهد و رفتار معمولش در برخورد با انتقادها را كنار بگذارد .

 تيم فوتبال عراق با قهرمانيش در جام ملتهاي اسيا شگفتي بزرگي خلق كرد . بعد از حذف تيم فوتبال كشورمان با وجود احساس بدي كه داشتم به دليل هيجان و احساسي كه اين حذف ايجاد كرده بود ، نخواستم درباره اش چيزي بنويسم چون مطمئنا احساس بد اين شكست روي قضاوت آدم تاثير مي گذارد و در فضاي احساسي هيچ وقت نمي توان ارزيابي درستي از ناكامي داشت بنابراين باز دور باطل شكستهاي قبلي تكرار مي شود . متهم كردنها و تهمت زدنها . نوشته هاي روزنامه ها و مطالب روي اينترنت يا تحليلهاي ابكي و عمدتا سياسي ماهواره ها را اگر بعد از اين شكست ديده يا خوانده باشيد اين نظر من را تاييد مي كند . اين مسئله تا حد زيادي هم طبيعي است . معمولا هم ابتدا همه كاسه كوزه ها سر نفر اول تيم يعني سرمربي تيم مي شكند .

اما حالا با تمام شدن بازيها و بخصوص قهرماني غير منتظره عراق ، وضع فرق كرده ، بويژه براي ما ايرانيها كه هميشه دليل ناكامي هايمان را گردن كمبود امكانات و نبودن مديريت و ديگر چيزها مي اندازيم و از طرفي هم در ورزش روي غيرت زياد مانور مي دهيم و همانطور كه فكر مي كنيم " هنر نزد ايرانيان است و بس " پس " غيرت نيز نزد ايرانيان است و بس " .

نگاه كليشه اي كردن به شخصيتهاي ديني و اسطوره اي آنهم به مناسبتي و از سر تكليف كار مشكلي نيست . كاري كه هميشه مي كنيم و چندان هم خاصيتي برايمان ندارد مگر احساس خوشايند عاطفي به ان شخصيت كه البته زيباست و در اندازه هاي خود اثرگذار هم هست . ما مسلمانان بويژه شيعيان شخصيتهاي مورد احترام زيادي داريم كه در طول سال به مناسبت ميلاد يا شهادتشان از آنها يادي مي كنيم و به فراخور ايام جشن مي گيريم يا عزاداري مي كنيم . كاري به درست يا اشتباه بودن اين رويه ندارم چون بحث جدا و مبثوتي است ولي شخصا بخش سرور و شادمانيش را بيشتر مي پسندم يعني همان اعياد و ميلادها را .چون فضاي بهتري است و به روح و دستورات ديني هم نزديك تر است . اما در ميان شخصيتهاي ديني ما نام امام علي نام ديگري است . علي عجيب ترين شخصيت واقعي تاريخ است . نه در واقعيت مي گنجد و نه در خيال . نياز مابه او يك نياز عاطفي صرف نيست متاسفانه علي به دليل شخصيت ويژه و بي نظيرش ، روشش در زندگي و دستورات و مرام عمليش تحت الشعاع قرار گرفته و چون نتوانستيم خودرا از اين جهت به او نزديك كنيم در ظواهر علي دوستي و علي پرستي مانده ايم .

ما چرا به علي نياز داريم ؟ علي چه نيازي از امروز ما برطرف مي كند ؟ آيا روش و سنت زندگي و زمامداريش به درد امروز ما ميخورد يا خير؟

ما ايرانيها توانايي بالايي در طنز و مطايبه كلامي داريم . يكجوري از هر سوژه اي محملي مي سازيم براي طنز و فكاهي و خنده . اين روحيه شاد و طناز اغلب ما ، كه بخش بزرگيش را بايد بخاطر شيريني كلام فارسي و قابليتهاي طنز پردازي اين زبان و تيز هوشي و حاضر جوابي ما بحساب اورد، خودش كمك بزرگي به مردم اين ديار كرده تا در كوران حوادث تلخ تاريخي و مقابله با استبداد داخلي و يا اشغال اجنبي ، بتوانند سر پا با يستند و ادامه حيات بدهند . البته بخشي هم از اين طنز پردازي كلامي در مسير غلط حركت كرده كه ساختن جوك هاي مستهجن با گرايش هاي قومي و منطقه اي ، از آسيب هاي جدي اين اتفاق بحساب ميايد .

البته بعضي از اين پيامها و جوك ها هم با انگيزه هاي سياسي و هدايت شده ساخته و پخش مي شود كه اين را هم نبايد ناديده گرفت كه من وارد بحثش نمي شوم.

اخيرا هم موضوع بنزين به سوژه داغ اين پيامها تبديل شده كه حتما تعدادي از انها را خوانده ايد . راستش انگيزه نوشتن اين مطلب هم اس ام اسي بود كه امروز دريافت كردم و برايم خيلي جالب بود كه سازنده اش چه طور اين دو مسئله را بهم ربط داده و فضاي طنزي ايجاد شده . متنش اين بود " امام زمان فرمود ه اند صبح جمعه هي نگوييد مهدي بيا ..مهدي بيا ...با 3 ليتر بنزين چه جور بيايم !! " . البته شايد عده اي كه نگاه مذهبي دارند اين جمله را توهين آميز بدانند ولي شخصا گمان مي كنم هر كس اين را ساخته سعي كرده تا محترمانه با اين شخصيت مذهبي مزاح كند و از مسئله سهميه بندي بنزين هم بخوبي استفاده كرده و در ايجاد طنزش هم موفق بوده .

بهر حال اين پديده بعنوان يك سرگرمي ، يك رسانه ، يك ابزار اعتراض ، يك عامل مهم جريان ساز جاي خودش را در كشور ما باز كرده و اگر در مسير درست قرار بگيرد با طبع قوي و ذهن خلاق ايرانيها مي تواند به عنوان يك رسانه جدي و مردمي عمل كند بشرط اينكه از حوزه اخلاق خارج نشود و بخصوص مانند بسياري از جوكها و لطيفه هاي ما اسير تحقير كردن و توهين به فرهنگها ي بومي داخلي نشود . چون در اين صورت فقط وحدت ملي ايران را خدشه دار مي كند ، و اين مسئله اي است كه خود ما با رواج اين گونه جوكها و طنزها و نقل آنها براي يكديگر به آن دامن مي زنيم . پس بهتر اينكه هر كدام از ما مسئوليت خودمانرا در برابر فرهنگ و كشورمان فراموش نكنيم و بجاي اينكه به يكديگر توهين كنيم و بخنديم ، از ابزار طنز براي اصلاح اشتباهات و مبارزه با ظلم و استبداد و سانسور استفاده كنيم .

يادم مي آيد كه سال اول دبيرستان بودم كه مربي پرورشي مان كتاب كوير دكتر شريتي را به من هديه كرد تا بخوانم .درست هم يادم نيست كه قبل از آن كدام يك از كتابهايش را خوانده بودم .سال بعد در دبيرستان بخش پاياني همان كتاب را كه "سرود آفرينش " نام داشت و ترجمه آزاد دكتر شريعتي بود از نويسنده فرانسوي شاندل ، به روي صحنه بردم وموفق هم شد فكر مي كنم سال 68 بود :

و از انروز تا سالهاي طولاني " كوير " براي من شد همدم تنهايي . هنوز، همان كتاب را در حاليكه ديگر شيرازه اش از هم پاشيده دارم و هر ازگاهي با آن خلوت مي كنم . يادم هست سخني از شهيد چمران كه او را هم بسيار دوست دارم و اتفاقا در نزديكي سالگرد او هم هستيم ، خواندم كه گفته بود ( البته نقل به مضمون ) كه درجبهه و دوران مبارزه دو كتاب همدم تنهايي من بود يكي ديوان حافظ و ديگري كتاب كوير دكتر شريعتي .

همان زمان كه كوير ش را مي خواندم از وسعت روح و احساس اين مرد حيران مي شدم هرچند ، هر چه سنم بيشتر مي شد وبه اصطلاح پختگي فكري بيشتري پيدا مي كردم ، تازه هاي بيشتري از ان درك مي كردم. بعد ها هم كه باانديشه ها و آثارش بيشتر آشنا شدم ، بيشتر مجذوب افكار و راهش شدم . خيلي ها اينطور بودند . چه آنهايي كه قبل از انقلاب با افكار او، اسلام انقلابي را شناختند و نوشته ها و سخنراني هاي آتشينش ، اتش به خرمن وجودشان مي زد و چه ما نسل هاي بعدي كه در دوران بدون او ، كتابهايش را مي خوانديم .كتابهايي كه برخي حكم ممنوعه داشت .

جذابيت افكار شريعتي براي جوانان ايده اليست وآرمانگرا ، بسيار زياد است . هنوز كه هنوز است و با وجود انكه بعد از او هزاران نفر فكر و ايده توليد كرده اند. ايده هاي او رنگ كهنگي نگرفته. با وجود تمام بي مهري هايي كه بعد از انقلاب به او روا داشتند و پرونده سازيها و تكفيرهايي كه از او كردند، استقبال جوانان ، بخصوص دانشجويان روز به روز از او بيشتر شد.

شريعتي بخاطر خاستگاه خانوادگيش و خاستگاه فكريش نوع ويژه اي از جامعه شناسي دين محور را ارائه كرد كه تا آن زمان وجود نداشت . از طرفي ذهن خلاق و روحيه حساس و شاعر مسلكش به اتفاق نثر حيرت انگيزش از او شخصيتي منحصر به فرد ساخت كه هر جوان جوياي حقيقتي را به خودش جذب مي كرد . شريعتي در انقلاب سال 57 مردم ايران بعنوان يك رهبر فكري ظاهر شد كه افكارش به سرعت دانشگاهها را تسخير مي كرد و در تب داغ افكار ماركسيستي بعنوان يك الترناتيو اسلامي خودش را نشا ن داد . بدون ترديد انقلاب ايران بسيار وامدار و مديون او ست و متاسفانه او جزو اولين كساني نيز بود كه قرباني همان انقلاب شد . اينجا سخن معروفي كه مي گويند انقلاب فرزندان خودش را مي خورد ديگر صادق نيست چون در مورد شريعتي انقلاب يكي از پدران فكري خودش را خورد .

تنگ نظري ، حسادتها ، جهالت و سياسي بازي و خود محوري از مهمترين دلايل حذف شريعتي از انقلاب بود . البته شايد امروز كه نگاه مي كنيم اين موضوع چندان هم به ضرر شريعتي تمام نشد چون انقلابي كه او به دنبالش بود با آنچه انقلابيون بعد از او كه بسياري از دست پروردگان فكريش بودند ، بسيار تفاوت داشت . به هر حال حذف شريعتي چيزي از ارزشش نكاست بلكه عطش جوانان نسلهاي بعدي را براي دانستن افكارش بيشتر كرد .

بي ترديد افكار و آراء شريعتي بر بسياري از آيندگانش تاثير جدي گذارد .چه در جهت دهي فكري و چه حتي در نثر نويسي و نگارش . شريعتي نمونه بارز يك انسان شريف ، آگاه ، جستجوگر و آرمانخواه است كه براي ما ايرانيها يك افتخار بزرگ فكري است كه متاسفانه خود ، در معرفيش به دنيا كوتاهي كرديم . بسياري از متفكرين كشورهاي ديگر بويژه غربي كه نيمي از ارزش فكري شريعتي را ندارند امروز جزو نوابغ و بزرگان تفكر و انديشه جهاني مطرح شده اند و در اين ميان شريعتي همچنان مهجور مانده است . هرچند در برخي نهضتهاي انقلابي دهه 50 و 60 كتابهاي او الهام بخش بسياري بوده است

البته شريعتي هم مانند هر روشنفكر و متفكر ديگري قابل نقد است و بت ساختن از او شايسته انسان متفكر نيست . شايد در ميان منتقدان شريعتي منصف ترين و درعين حال اگاهترينشان ، دكتر سروش باشد كه در ضمن بعضي آثارش نقدي منصفانه و عالمانه از او داشته بويژه در" فربه تر از ايدئولوژي "اين نقد به زيبايي صورت گرفته است .

اول نوشته از كوير دكتر ، آغاز كردم . اجازه بدهيد در پايان اين يادكرد كوتاه با جملاتي از كوير هميشه سبزش پايان دهم :

روحش شاد و نامش مانا . 

چون اين اولين مطلب من بعد از سال نو است لازم است سال جديد را ، ابتدا به همه دوستان خواننده و هموطنان خارج از كشور و همينطور دوستان وبلاگ نويس تبريك بگويم و آرزوكنم كه براي همه سال خوبي باشد و اين چند روز آغاز سال را هم به خوبي پشت سر گذاشته باشند و بهشان خوش گذشته باشد ، هرچند اين سرماي بي موقع حسابي همه را غافل گير كرد و لذت بهار و هواي بهاري را دوباره از ما گرفت .

از همه دوستاني هم كه بوسيله ايميل يا كامنت ، سال جديد رو تبريك گفتند سپاسگزارم . اميدوارم سال جديد بواقع فرصتي براي همدلي و دوستي باشد .

پايان سال قديم و شروع سال تازه باعث شده تا من هم نظري به كار وبلاگ در اين مدت شش ماهي كه از شروعش ميگذرد بياندازم تا ببينم در چه جهتي جلو رفته و چقدرتوانسته موفق باشه . البته همونطور كه به تناوب در نوشته هاي قبلي گفتم ، هدفم در اينوبلاگ نقد جدي مسائل نيست چون اينكار را در جاي ديگري و متناسب با مخاطبانم مي كنم و اينجا فقط به دلمشغوليهاي متداولم و آنهم از سر ساده نويسي مي پردازم و تا حدي هم از سر طنز به مسائل نگاه مي كنم براي همين مايل نيستم وبلاگ تبديل به يك وبلاگ نقد خشك با مواضع تند سياسي يا اجتماعي تبديل شود ولي از روي نظرات دوستان و انعكاس مطالب و تعداد مخاطبين به اين نتيجه رسيدم كه اكثر مخاطبين وبلاگ بيشتر تمايل دارند من نگاهي جدي تر به مسائل داشته باشم و وبلاگ به اين سمت برود . در سال جديد اميدوارم تا حدي اين گرايش را هم پاسخ بدهم ولي خوب نبايد دوستان انتظار زياد داشته باشند چون اين با فلسفه ايجاد اين وبلاگ كه ابندا براي خودم در نظر داشتم نمي خواند .

اما سال گذشته سال پر هياهويي بود و جنجالهاي خبري زيادي داشتيم كه بيشترش حول مسئله هسته اي واحمدي نژاد مي گشت . خطر حمله آمريكا و ناكار آمدي دولت احمدي نژاد و سوتي هاي سياسي و كلامي اين آقاي متاسفانه ريس جمهور بيشترين خبر و تحليل سال گذشته بود . تشنج ميان ايران و غرب با تصويب دو قطعنامه درسال گذشته بالا گرفت و قطعنامه وسوم هم درسال جديد حلقه محاصره سياسي و اقتصادي رابر ضد ايران بيشتر كرد . اين اتفاق آخري يعني دستگيري نظاميان انگليس هم قوز بالا قوز شد تا دوباره جنجال خبري بر ضد ايران بالا بگيرد . خلاصه اينكه آن از سال گذشته و اين هم آغاز سال تازه كه نشانه خوبي ندارد .

در بخش معيشت مردم هم كه از همين ابتداي سال نويي زنگ تورم به صدا در آمده و نرخها در حال رشد است . با تنگتر شدن تحريمها كه احتمالش در قطعنامه هاي بعدي قطعي است بايد منتظر يك موج تورم ثانوي هم باشيم . وقتي اوضاع سياسي خوب نباشد اوضاع اقتصادي هم بدتر خواهد شد و در اين ميان نارضايتي مردم هم بيشتر خواهد شد بنابراين خيلي راحت مي شود پيش بيني كرد كه در سال جديد اپوزيسيون حكومت و مخالفين احمدي نژاد  هر دو كبكشان خروس خواهد خواند و در اين وسط فقط مردم فرودست بيچاره ضرر مي كنند و بس حكومت هم چه از روي بي تدبيري و چه ناچاري همچنان بر موضع خودش مبني بر اينكه " هرچه بشود باز هم انرژي هسته اي حق مسلم ماست " پافشاري مي كند و معلوم نيست كي و چطور بتواند پايش را از باتلاقي كه ايجاد كرده خارج كند البته اگر ملت را به در ون آن نكشد .

بهر حال با همه نشانه هاي نا اميد كننده كه در سال جديد پيش روي ماست با اين وجود باز هم بايد اميدوار بود كه مگر تدبير عده اندكي از حكومتيان و خواست اكثر ملت ( البته اگر بخواهند ) باعث شود سال خوبي شود و از گردابهاي سياسي و اقتصادي سالم بيرون آييم و ديوانگيهاي امثال احمدي نژاد به همت مردم و نقد رسانه ها ، مجال بروز پيدا نكند تا اين دو سال يا قيمانده از دولتش اگر برجا ماند به هر مصيبيتي است طي شود تا ببينيم بعدا خدا چه مي خواهد ( البته اگر ملت هم بخواهد)

هيچ فكر نمي كردم در اين نوشته اخر سالي مطلبي هم به موضوع شهرام جزايري اختصاص پيدا كند ولي پيدا كرد . خبر باز گشت سر افرازانه اين ضد قهر مان ملي باز باعث شوكه ما شد بخصوص كه ديگر نمي خنديد و كمي هم آثار محبتهاي برادران گمنام روي صورتش مشخص بود ( الهي بشكنه دستشون ) . در اين مدت دوري او از وطن خبر هاي ضد و نقيض زيادي در مورد دستگيري و يا رد يابي و تعقيب شهرام در اين كشور و ان كشور مي شنيديم و لي واقعيتش من يكي هيچ كدامش را جدي نمي گرفتم و همه اش راباز ي مي دانستم شايد خيلي هاي ديگر هم همينطور اما اينبار هم حكومت جمهوري اسلامي ما را غافلگبر كرد . نمي دانم آن فرار ساختگي بود و يا اين دستگيري و شايد هر دو و باز شايد هيچ كدام . بهر حال در اين مملكت انقدر بي اعتمادي به حكومت زياد هست كه راست و دروغ ماجراها خيلي روشن نيست و اين تقصير خود آقايان است كه كار را به اينجا رسانده اند .در همين ماجرا ي جزايري روشن نشدن حاميان سياسي و قضايي اش بعد از دادگاه اول يا ارتباطاتش با آقا زاده هاي درباري !! و طريقه بدست آوردن اين همه ثروت هنگفت در اين زمان اندك و خيلي چيز هاي ديگر اين پرونده باعث بدبيني مردم به اصل داستان شد . در امان ماندن مهره هاي درشت و صاحب منصب و صاحب نام در فساد هاي اقتصادي هم باعث بدبيني بيشتر به نظام سياسي و اقتصادي شد و شعار هاي مبارزه با مفاسد اقتصادي را هم بي پايه و فر ماليته كرد . حالا طبيعي است كه فرار شهرام جزايري انگشت اتهام را به طرف خود حكومت اشاره كند .و آنهمه نقد وطنزدر اين مورد نوشته و گفته شود حالا هم با دستگير شدنش كمي از اتهامات به حكومت در نزد مردم كمتر شد و كمي از وجهه نظام را بازسازي كرد . اين وسط كساني كه مبنا را بر رد بي قيد و شرط حكومت فعلي گذاشته اند يا اصل قضيه را قبول نخواهند كرد و يا آنرا توطئه در توطئه مي دانند و يا با سكوت از آن مي گذرند . اما بنده كه نه جزو اوليها هستم و نه جزو آخريها و از طرفي در يكي از پستهاي قبلي هم حسابي آب پاكي را در مورد فرار شهرام خان ريخته بودم روي دست حكومت و آخوند هاي محترم .لذا سكوت را جايز ندانستم و باتمام قوا به دلجويي از عزيزان قيام كردم و از همه معمين و غير معممين حاكم گرامي بابت آن حرفها و گمانهاي ناروا عذر خواهي كرده و حلاليت مي طلبم . از سربازان گمنام امام زمان و خود ايشان هم بابت شناسايي ودستگيري شهرام جان تشكر مي كنم. بهر حال اين آخر سالي به رسم خوشايند و پسنديده ايرانيها كه از هم دلجويي مي كنند كدورتها را كنار ميگذارند از همه كساني كه از حرفهاي بنده در ابن وبلاگ ناقابل رنجيده شدند هم حلاليت مي طلبم بخصوص اقاي احمدي نژاد كه سوژه بسياري از حرفهاي جدي و غير جدي ما بود . خدا ايشان را براي همه طنز نويسان و كاريكاتوريستها حفظ فرمايد و از عقل و درايت مصون نگهدارد تا همچنان بتوانيم مطلب بنويسيم . سفره همه ايرانيها را هم در اين سال نويي گرم و شاد قرار دهد . سال بعد هم ابتدا از جنگ و بعد از گراني محفوظ نگهدارد و هر كس كه باني اين دو تا شود به زمين گرم بزند!!

سال خوبي داشته باشيد و خدا هميشه در قلبهايتان باد

ما ايرانيهاي امروزي بر خلاف ايرانيهاي قديم و اجداد و نياكان خيلي دورمان تبحر زيادي در خراب كردن عادتها و رسوم خوب داريم . و اين امتياز منفي احتمالا به دو دليل اصلي است : يكي خالي شدن سنتهاي مرسوم ايراني از فلسفه ابتدايي و اوليه اش و ديگري هجومي است كه سنتهاي غير بومي براي تخريب سنتهاي و پاسداشتهاي باستاني به آنها آورده است . متاسفانه با وجود گرايش زيادي كه بخصوص در نسل امروز به تاريخ باستاني پيدا كرده و يكي از دلايلش برخورد حكومت در اين سالها با اين تاريخ بوده ولي هنوز فرهنگي كه بايد همراه اين تاريخ ارزشمند با علاقه مندانش بدست بيايد ، بدست نيامده و تنها يك ظاهر بي محتواو مثل هر پديده اي مد شده است . نمي خواهم در اين وبلاگ بحث جدي باز كنم و هدفم از اين صحبتها هم رسيدن به موضوع چهارشنبه سوري آخر سال يا همان جشن سوري قديم (+) است . همه ما از صدمات روحي و جسمي كه بخاطر اين شب براي خانواده ها اتفاق مي افتد با خبريم . ممكن است خودمان هم يكي از آنها باشيم . امروز وقتي از كنار يكي از مغازه هاي اطراف منزلمان مي گذشتم ديدم به كلي مغازه سوخته و در وپيكر و بيشتر وسائل داخلش هم يا از بين رفته يا ذغال اخته شده !

خوب هر كسي وقتي اين صحنه ها يا صحنه هاي سوختگي و نقص عضو جوانان را از تلويزيون مي بيند ، متاسف مي شود و يا وقتي يك بمب دستي زير پايش يا جلوي ماشينش منفجر مي شود بعد از اينكه حالش جا آمد كلي پدر و مادر مسببش را شرمنده مي كند .

اينكه چرا اين وضعيت در اين سالها بوجود آمده خودش بحث مفصلي مي خواهد كه البته معمولا هم اين جور صحبتها سريع سياسي مي شود و فرصتي براي خالي كردن دق و دلي ها بر سر حكومت . البته شكي ندارم كه اگر اين حكومت ، تند روي و بي عقلي هاي گذشته اش را نداشت و به تاريخ باستاني و هويت ايراني ما نگاه مذهبي و تكفيري نمي كرد و اجازه مي داد كه سنتهاي خوب ادامه داشته باشد و مردم هم از آن بدرستي آگاه باشند امروز ما بجاي اين " جنگ خياباني" يك" جشن خياباني" داشتيم ولي افسوس كه كوته فكري و تنگ نظري جايي براي دور نگري و رفتار عقلاني نمي گذارد و اين افراطهاي غلط نتيجه اين همه سال تفريط و خشك انديشي است . چيزي كه امروز هم عده اي از مسئولان مملكت به آن رسيده اند و به اشتباهشان پي برده اند و لي هنوز دور ، دست آدمهاي بي عقلي است كه بيستر از نوك دماغشان را نمي بينند .

هر كشوري كه داراي فرهنگ قديمي است در طول سال جشنهاي براي خودش دارد كه بر اساس باوري و فلسفه اي شكل گرفته . خوب و بدش هم مربوط به همان مردم است . در اين جشنها كه معمولا در سطح ملي برگزار مي شود مردم فرصتي پيدا مي كنند تا به شادماني و سرور بپردازند و در آن با كارهاي ابداعي و جالب كه برخي هم داراي حكمت است ، شاديشان را نشان مي دهند .در كشورهاي اروپايي ، آمريكايي و آسيايي فراوان جشنهايي هست كه در خيابانها با حضور مردم و به شكل كارناوالهاي مردمي برگزار مي شود خيلي از اينها هم مفرح و تماشايي است در بسياري از اينها مردم كارهايي مي كنند تا شاديشان بيشتر شود و تخليه رواني هم شده باشند و لذت جمعي ببرند مثلابه هم آب مي پاشند يا گوجه فرنگي مي زنند يا صورتهايشان را رنگ مي كنند و لباسهاي عجيب و غريب و رنگارنگ مي پوشند و خيلي كارهاي ديگر كه حتما در گوشه كنار دنيا ديده يا شنده ايد . آدم وقتي اين كارها را با جشن سوري يا همان چهارشنبه سوري خودمان مقايسه مي كند كلي افسوس مي خورد كه ما با ان فرهنگ عظيم باستاني و فلسفه زيبايي كه پشت اين سنت هست به چه وضعي در آمده ايم كه نه تنها لذتي نمي بريم بلكه عذاب مي كشيم . بچه كه بودم با هم سن و سالهايم ترقه بازي داشتيم ولي آن ترقه و دارتهاي قديم كجا و اين تجهيزات نيمه جنگي امروزي كجا . گاهي وقتها با خودم تصور مي كنم بچه هاي حالا اگر دستشان برسد با آرپيچي و بازوكا و موشكهاي بالستيك هم بدشان نمي آيد جشن بگيرند و بعد خودم از تصور اين وضع خنده ام مي گيرد . البته نبايد خيلي هم ملامتشان كرد . فرصتهاي بهتري هم نداشته اند دوران كودك و نوجواني ما كه ديگر...بگذريم

خلاصه چهارشنبه سوري مي تواند تبديل به يك جشن واقعي و زيبا شود كه همه از آن لذت ببرند و كسي هم آسيب نبيند . امروز در شهرهاي بزرگ و در بين جوانهاي امروز ي ديگر كمتر خبري از رسوم كهن چارشنبه سوري هست . آتش پرون ، قاشق زني ، فالگوش وايسادن و ديگر رفتارهاي امشب جاي خودش را به ترقه هاي جنگي با صدا هاي مهيب و وحشت زا داده و اين رفتار در بين نوجوان 12 تا جوان 24 ساله رونق دارد. راه اصلاح اين رفتار غير از آگاهي دادن عمومي در رسانه هاي مهم ( كه انصافا تلويزيون اين يكي دو ساله خوب در اين باره كار كرده ) و توجه دادن به پدر و مادر ها ، باز كردن راههاي سالم و ابداع كارهاي جذاب و همه پسند براي اين شب است تا هم اين فرصت براي شادي قبل از سال نو به هدر نرود و هم كمكي به حفظ ميراث باستانيمان بشود .

هر چند هنوز حكومت خيال آشتي با فرهنگ تاريخي خودش را ندارد اما كساني كه مثلا خيلي با اين فرهنگ آشتي هستند هم سر از تركستان در آورده اند و كمتر هماهنگي و سنخيتي با آن ريشه هاي مثبت آن دارند و اينجا است كه بايد دوباره به بازخواني گذشته و تفكر در مثبت و منفيش بپردازيم تا حاصلش همه مثبت شود و از ظاهر پرستي پرهيز كنيم . سالم باشید

بچه كه بودم برام عيد و سال جديد مثل همه بچه ها بويژه همنسلان خودم بسيار جذاب و دوست داشتني بود . اما الان كه سالهاست آدم بزرگ شدم بيشتر از خود عيد قبل از سال نو برام جذابيت داره . شور و حال ماه آخر سال يعني اسفند آدم رو بوجد مياره . خانه تكوني و خريد هاي دم عيد و جنب و جوش مردم شهر انگار ايرانيها رو تبديل به سرزنده ترين مردم دنيا در اين ايام مي كنه . هرچند همه اين اتفاقها ممكنه زيبا نباشه و تنگدستيهاي خانواده هاي فقير و كم بضاعت و چشم و هم چشميهاي مرسوم اين وقتها ، از شيريني سالي كه در راه هست كم مي كنه اما باز هم اسفند ماه براي همه ايرانيها يك معناي ديگه و شور و حال متفاوتي داره .

انگار همه شهر بيرون زدند و براي خريد و تدارك مقدمات سال نو اين و ر و انور مي زنن . با اين شلوغي و ترافيك ماشين و آدمها هم كه در هيچ وقت سال نمي شه تجربه كرد باز هم كسي حاضر نيست توي خونه بمونه . براي كاسبها و مغازه دارها هم كه عيد همين حالا ست كه بازارشون داغ داغه و براي بعضي بهترين فرصت تا بنجلهاي مغازه رو با ترفندهاي حراج و غيره به خلق لله غالب كنن و جيب هاي خالي و دستهاي پر روانه خانه بشن. اين وسط بچه ها خوشحالترين آدمها هستند و تا حدي خانمها و اوضاع بابا ي خونه كه گفتن نداره .

اين آخر سالي هم بيخيال مسائل سياسي و اين حرفها . چون همه دنبال نو كردن لباس و كفش و مبل و پرده ها هستند تا چيز ديگه . البته اگه اين بلا نسبت ريس جمهور عزيز و دولت ايشون دم سال نويي گند تازه اي نزنن چون همين گندي كه به قيمتهاي ميوه و مسكن زدن برامون بسه . خلاصه اينكه اولا مواظب همديگه باشيم تا توي اين ايام همه شاد باشن و اگه باري بر نمي داريم براي كسي باري نباشيم ودوم اينكه هر كي مي خوا د بره هركي مي خواد بياد ايرانيها عيدشون رو با هيچ چيزي عوض نمي كنن . راز ماندگاري اين مردم در گذر هزار ها سال و در برخورد با هزارها حكومت خوب و بد اين بوده كه تونستن در سخترين شرايط رسومات كهن خود شون رو زنده نگهدارند و با همه مصيبتهاي تاريخي باز شاد زندگي كنند و اين هنري است كه هر ملتي ندارد.

با وجود گذشت چند روز از برنامه نود كه در آن ، شاهد جدال لفظي ميان امير قلعه نو عي و محمد مايلي كهن بوديم هنوز اظهار نظرها و جبهه گيري راجع به اين گفتگو و بخصوص نحوه صحبت كردن مربي تيم ملي ادامه دارد . اغلب اين حرفها هم تاسف يا تقبيح رفتار قلعه نوعي است كه با كلماتي نامناسب از يك برنامه پربيننده ، انتقادات مابلي كهن را پاسخ گفت . بعضي از خبرگزاريها يا روزنامه ها خودشان در برخورد با اين قضيه مراعات اخلاق را نكردند و از اين گفتگو فرصتي براي تيتر سازي و تخريب و يا شايد هم تصفيه حسابهاي باندي استفاده كردند .

بعضي هم از اينكه يك شوي مهيج تلويزيوني را تماشا كرده بودند كيفور بودند و با احسنت گفتن به عادل فردوسي پور از او مي خواستند كه بيشتر سراغ بحثهاي چالشي برود . ما هم ديديم كه براي اينكه از قافله جا نمانيم و همينطور كمي هم تفريح كرده باشيم به اين سوژه كه هنوز داغ است اشاراتي بكنيم و مثل همه مرم شريف ايران از اين فرصت براي موعظه اخلاقي و اندرز حكيمانه استفاده نماييم بويژه كه طرفمان مربي تيم ملي كشورمان است و فريضه شريف امر به معروف و نهي از منكر هم كه تا كنون زمين مانده اقتضاء مي كند بي توجه نمانيم . و اما بعد :

اول بگويم كه بنده با وجود اذعان به توانايي هاي مربيگري قلعه نوعي ، كلا از او و رفتار رياكارانه و انحصارطلبي ها و باند بازيهايش خوشم نمي آيد . اول گفته باشم .و اين هيچ ارتباطي هم به پرسپوليسي بودنم ندارد !! چون همان 14 ، 15 سال پيش كه اهل استاديوم رفتن بودم ، علاقه خاصي به برخي از استقلالي ها مانند برادران بياني ، چنگيز ، حجازي و چند تاي ديگر داشتم و هنوز هم دارم . بخصوص اين آقا شاهرخ [بياني ] را هم بخاطر تيپ عاليش و هم اخلاق گلش شديدا دوست دارم .اتفاقا همين شاهرخ خان در گفتگويي با فارس حسابي از دست انحصارگريها و بي مهري به پيشكسوتان در باشگاه ناليده بود .

قلعه نوعي خيلي سعي مي كند خودش را فرد معتقد و مبادي اخلاقي جا بزند و براي اين كار از مقدسات ديني هم حسابي مايه مي گذارد .جالب است كه در لسه نقد برنامه نود همين امير خان از برنامه نود براي از بين بردن قداست فوتبال !! و حرمت شكني پيشكسوتان انتقاد كرده بود اما از آنجايي كه در اين مملكت همه خوب بلدند ادعا كنند خيلي زود خودش پاي ادعايش لنگيد و وضعش معلوم شد . سند روشنش هم همين گفتگو ي برنامه نود بود ، كه بنده خدا حسابي سوتي داد و هم معلوم شد چقدر سوات دارد .( نشمردم چند تا "كل يوم " در حرفهايش بود كه مقصودش احتمالا" كلهم " بوده است ) هر چه نباشد تازه حاجي شده و كل يوم ، برادران عرب بر ايشان تاثير مثبت گذاشته اند . بي ادبي و كم ظرفيتي در پاسخ به انتقاد مايلي كهن كه او هم كنترل خودش را از دست داده بود ، خيلي خوب نشان داد كه بزرگان امروز فوتبال ما كه قرار است الگوي جوانترها باشند ، چند مرده حلاجند . بعد مي رويم دنبال دليل براي اوضاع بد اخلاقي در ورزشكاران و ورزشگاهها مي گرديم . خانه از پاي بست ويران است .و هرچه نقش ديوار را هم ظاهر سازانه زيبا جلوه دهيم ، كمكي نخواهد كرد . هر كس بايد از خودش شروع كند و دنبال مجرم نگرديم .

افاضاتي هم در باره وضعيت استقلال بكنم كه آنهم بي ارتباط با همين آقاي قلعه نوعي نيست . يعني نمي تواند باشد چون امروز همه صحبتها به او ختم مي شود . داستان مربي خارجي و تعيين اينكه چه كسي مربي است و چه كسي سرمربي هم از آن داستانهاي كميك است كه فقط در فوتبال ما اتفاق مي افتد . هرچند قلعه نوعي سعي كرده نشان بدهد كه يونگ مربي است و همه با م كار مي كنيم و از اين سياست بازيها كه خوب هم بلد است .اما دم خروسش براي كساني كه به مناسبات پشت پرده فوتبال ايران ، آگاهند پيداست . خوب مرفاوي دوست و يار قديمي اوست و اخلاق مشدي گري (به قول علي پروين ) باعث شده هواي دوستش را داشته باشد هرچند برخي قدرت طلبيها و دشمني با قديمي ترهاي باشگاه ، بيشتر سبب حفظ او شده است . با اينكار تسلط قلعه نوعي به تيم هم حفظ مي شود . يونگ را هم به هر چرب زباني و البته چرب تر كردن سيبيلش (بنده خدا سيبيل هم نداره ) راضي نگه مي دارند كه حرفي از بالا و پايين كسي نزند و او هم متواضع باشد تا همه با هم كار كنند . حالا كي گندش در بيايد معلوم نيست ؟

خلاصه هرچند به ما مربوط نيست ولي رفتارهاي قلعه نوعي داد مي زند كه او دنبال بدست آوردن نقشي مانند علي پروين در پرسپوليس براي استقلال است و در اين راه همه را دك خواهد كرد و مدير عامل ( چه مدير عاملي ) را هم اعتنائي نمي كند القابي مثل ژنرال هم توسط "كاسه ليسان مطبوعه چي" باري ايفاي همان نقش به وي چسبيده است . از مقدس بازي هم براي بنامه اش خوب استفاده مي كند . مديرهاي سياسي و سياست باز باشگاه استلال و پرسپوليس هم كه از اعتبار اين دو باشگاه براي خود نردبان ساخته اند هم بيشتر دنيال همين آدمها هستند .

حالا مي ماند تيم ملي و قلعه نوعي . انصافا تا اينجا براي تيمملي بد نيوده هرچند هنوز ميدان جدي براي محك خوردنش فراهم نشده اما بقول پور حيدري بايد به قلعه نوعي توصيه كرد زودتر تكليف خودش را با دوشغلي بودنش معلوم كند. هم صلاح تيم ملي و هم صلاح خودش در اين است كه يكي را انتخاب كند يا استقلال يا تيم ملي را . و الا عاقبت به اين خود خواهي و بي عقليش افسوس خواهد خورد .

اول اينكه بايد توجه كنيم كه با زبان غير اخلاقي نمي توان  يك پديده غير اخلاقي را مذمت  كرد چرا كه اين نافي نيت ماست هرچند  نيتمان سالم باشد و خاطرمان از اين فعل غير اخلاقي آزرده. حال چه در لفافه هاي هنري و ادبي پيچيده باشد و چه معناي كنايي يا طنز از آن مد نظر گوينده  باشد. برايم جاي تعجب بود چه طور دوستي كه از نوع كلام و ادبيات بكار گرفته شده اش  اينطور احساس مي شود كه از  استفاده از ابزار تصوير براي چنين عمل زشت اخلاقي در جامعه چنان رنجيده خاطر شده كه سر تاپاي هستي مردمانش را آلوده مي بيند - واين از منظر عمق احساسات جاي تحسين دارد نه از جايگاه عقلاني و اخلاقي- چطور  خود با ابزار ديگري  يعني كلمات ، فردي ديگر را آماج افاضات كلامي و تخريب شخصيتي قرار مي دهد .  مگر اين دوست ما از  اين كار نا جوانمردانه غير اخلاقي يعني بي حيثيت كردن يك انسان فارق از جايگاهش در جامعه خون دل نمي خورد پس چطور خود آن منش رفتاري را در شكلي خفيف تر و البته به ظن قوي من از سر بي توجهي نه منظوري ديگر پياده مي كند   اين را بدانيم كه سخن كج هيچگاه معناي راست نمي دهد . و همين واقعه پخش نوار اين خانم نشان داد كه گمشده ما اخلاقي است كه همه گمان مي كنيم ديگري ندارد و خودمان صاحبش هستيم. البته من در جاهاي ديگري نيز اين مجادله لفظي  بر سر اين واقعه را در ميان مردمان ديد ه ام كه همان تصوير خطايي است كه ما از خود نمايش مي دهيم.  بنابراين بياييم بدون دوز بازي با كلمات اگر صاحب هنري در نوشتن هستيم اين را در راه سازنده اش  يعني پاك كردن فضاي فكري و اخلاقي جامعه بكار گيريم  و  احسنت گفتنهاي ديگراني كه نا آگاهانه مروج چنين ادبياتي هستند ما را به وادي مرگ انساني نكشاند  .  و براي قلم حرمت بدانيم چه در يك كلوب مهجور اينترنتي چيز بنويسيم چه در معتبر ترين تريبونهاي مكتوب جهان .

اما اجازه بدهيد در باب آن فيلم كذايي نيز نظر خودم را البته به اختصار بگويم چرا كه در جايي مفصل در بابش بحث كرد ه ام.
راستش من آن فيلم را نديده ام و تمايلي هم به ديدنش نداشتم چرا كه بر اين باورم كه كنجكاوي در باب آن نيز عملي غير اخلاقي است و خود مروج همان چيزي ست كه ما آن را تقبيح مي كنيم و  "وا اسفا" برايش سر مي دهيم چرا كه زمينه يك چنين اعمال غير اخلاقي و سود جويانه اي همين چشمان ناپاكي ست  كه جستجوگر خلوت و حريم شخصي ديگران است . همان طور كه  دزدي و  پخش فيلمهاي خانوادگي و شخصي افراد از تبعات همين كنجكاوي بيمار گونه است.

هنگام شنيدن اين خبر براي من اصلن مهم نبود كه چه كسي  هدف اين به اصطلاح اسيد پاشي اينترنتي قرار گرفته چون اصل ماجرا برايم تلخ تر بود نه صرفا قرباني آن. البته چون من  اين سريال را هم نديده بودم و آشنايي كمي با اين خانم بازيگر تلويزيوني داشتم شايد خود اين باعث شد كمتر كنجكاو شوم و پيگير اخبارش باشم . اما با بالا زدن بوي تعفن اين ماجرا از شنيده ها و خوانده ها و اخبار ضد و نقيض خودكشي و تبعات رواني اين عمل براي ايشان بيشتر در گير آن شدم . و دو سه مطلبي هم از منظر اجتماعي و پس زمينه هاي رفتار شناسي و جامعه شناسي  چنين رفتاري نوشتم كه بيشتر به زمينه هاي فرهنگي و سياسي اين نوع افعال  و سوء استفاده از ار تباطات نوين   در جهات غير اخلاقي اشاره داشت 

 
بسيار برايم جالب بود كه بسياري چنان فيلم را به سختي مطالعه كرده بودند!! تا در آخر با قاطعيت نظر دهند  " كه نه بابا اون نبوده . فقط خيلي شبيهن "   و بعد اظهار همدردي و چند تا ناسزا و نفرين به مسببين اين عمل غير ناموسي!!! و خلاص. يا اعلام پشتيباني  از ايشان براي حضور مجدد در صحنه . البته انشالله كه همان طور شود كه مي خواهند اما ما چرا در  اين قضيه سعي در پاك كردن صورت مسئله ايم .اين تنها براي مدتي  فضا را آرام خواهد كرد و دوباره كسي ديگر مسئله اي تازه تر خواهد نوشت!!

حتا  شنيدم كه يك مركز تحقيقاتي كه گويا كارش مبارزه با جرايم تصويري و از اين قبيل است نيز همين حكم را داده يا اخيرا اظهارات آقاي حسن خميني را هم با تعبيراتي مشابه خواندم. كه ضمن خوشحال شدن از اينكه شخصيتي شناخته شده ودر نظر بسياري موجه از حيثيت يك انسان دفاع كرده  و سرش را مانند خيلي از آقايان  به خيال مقدس بازي زير برف نكرده و وارد گود شده است هرچند روش اين دفاع را نمي پسندم.و مي گويم چرا.

چون نمي خواهم وارد بحث سياسي  يا تحليلي شوم كه  اينجا نه جايش است و نه مجالش تنها به اين نكته اشاره مي كنم  كه اين فيلم و امثال بهتر يا بدترش!! جدا از نگاه شرعي يا اخلاقي كه براي برخي مهمتر است پا گذاشتن در حريم خصوصي و خلوت افراد است چيزي كه در هيچ فرهنگي و با هيچ طرز تفكري پذير فته نيست. از اين منظر است كه اصلا مطرح نيست كه اين فيلم واقعي است يا جعلي . و اين خانم اين كار را كرده يا نكرده . چون اگر  قرار بود كه مست گيرند **** در شهر هر آنكه هست گيرند و اصولا به كسي مربوط نيست كه فلان شخصيت هنري يا اجتماعي يا ...در حريم شخصي اش چه مي كند مگر آنكه بدليل شان اجتماعي اش به عمد در جلوي چشمان جامعه كاري خلاف عرف همان جامعه را انجام دهد كه معناي بد آموزي از آن فهميده شود والا   ديگر كسي در حوزه شخصي اش امنيت نخواهد داشت و همه به يكديگر بد گمان  خواهند شد . هر چند كه بحث الگو سازي و غلط بودن  اين باور اجتماعات دنباله رو هم اينجا محل بحث است كه من دگر واردش نمي شوم